|
پخته پرانک
|
||
|
در گسترۀ طنز و طنز شناسی |
عدالت الجبری
از گدایان ریاضی دان شنیده بودم که می گفتند:«یک به دنیا، صد به آخرت.»
نگو که در این روزها شوق گدایی به سرم زد و با این طلب و دعا زنگ خانۀ نمایندۀ دایمی امریکا در ملل متحد را فشار دادم و فریاد زدم:«خیرکنید به نام خدا! یک به دنیا، صد به آخرت؛ یک بار در شورای امنیت دنیا، به حال مردم غزه رحم کنید، تا در ملل متحد آخرت...
از گزینۀ پوقانۀ ملی
گزكنامه
فرارسيدن سرمای مبارك زمستان را به پيشگاه شما هموطنان شكمچنگ و تمام خانوادههای معدهقاق كشور، از صميم روده تبريك و تهنيت می گوييم و برای لبهای چروكيده، پاهای پنديده، دستهای ترقيده و ديگر زخمهای ارزندهتان آرزوی گزك ميكنيم.
اميدواريم امسال بتوانيد بيش از سال پار، در خيمههای دموكراسی، بخاری بازار آزاد را با ديزل دعایتان گرم و فروزان نگه داريد.
خوشحاليم كه دراين موسم خنياگر، خانوادههای حنجرهسنگي با ساز و سرود بيشتر آشنا میشوند. عدهيی از كودكان در شكمهای شان طبله مینوازند؛ شماری، راگهای هندی را می خوانند و دستهیی هم رقص دندان را تمرين میكنند. خدا كند در زمستانهای آينده، با احترام به ارزشهای جهانی شدن، اعضای خانوادهها بتوانند يكجا با هم سمفونی های آخرت را بسرايند.
ما باور داريم كه شما همميهنان سينهقاق با ذخيره كردن غرور ملی و غيرت افغانی در معدهها و رودههای قهرمانتان، هيچ گاهی به سرمای تجاوزگر اجازه نخواهيد داد تا شما را بخورد. می دانيم كه شما ملت تيزدندان در اين برخورد، سرمای هراسافگن را خواهيد خورد.
به شما اطمينان میدهيم كه هرگاه مقامهاي گرمازدۀ معدهكشال از خوردن قابلی و ليسيدن فرنی سير نشدند، آنگاه، به زودی غمهای تان را می خورند و غصههای تان را میليسند.
معدههای تان خراشان باد
انجمن شكمشناسان افغانستان
|
|